له باره ی آیه ی ۶۰-۶۳ سوره ی النوروه مه به ست له صدیق له آیه ی۶۱ ئایاتی که ل بوونی ژن و پیاو بو نان خواردن و دانیشتن حوکمی چه س؟ کاکه ئه حمه د (رحمه الله علیه) نه زه ری چه س؟
جیا له وهش چ ئه سنادی هه یه که ئیجازه ی ژن و پیاوی موسلمان و ره فیقی سادق ئه دا بو ئه وی که له سه ر یه ک سفره دانیشن، بخون، قسه بکه ن؟
ئایه‌ی ۶۰ سوره‌ی «نور» له باره‌ی ژنانیُکه‌وه باس ده‌کا (قواعد) که به سنّ و سالی پیری گه‌یشتون‌و وه‌ختی شو کردنیان به سه‌ر چوه، و ئاره‌زوی «مه‌سائیلی جنسی»یان له سه‌ر په‌ریوه. بوُ ئه‌م ژنانه، به مه‌رجی ئه‌وه، خشلُ‌و زیوه‌ری خوُیان وه ده‌ر نه‌خه‌ن‌و خوُیان نه‌رُازیننه‌وه ئاوه‌لُا بونی سه‌رو سوره‌ت‌و ئه‌و ئه‌ندازه له گه‌ردن‌و ده‌ست‌و پا، که ته‌ن پوُش دای‌ناپوشی، قه‌یدی نیه.
ئایه‌ی ۶۳ سوره‌ی نور ئه‌فه‌رمیُ: بانگه‌وازی ره‌سولی خودا ـ‌ص‌ـ له نیُو خوُتانا ـ بوُ هه‌ر کارو ئیشیُ ـ وه‌ک بانگه‌وازی خوُتان له یهکتر، چون یه‌ک مه‌زانن.
وه‌ختی ره‌سولی خودا بوُ کاریُ بانگی لی کردن بیُ ماتلی وه‌لُامی بده‌نه‌وه‌و سه‌ر پیچی مه‌که‌ن. ئه‌م بانگ کردنه وه‌کو بانگه‌وازی که‌سی‌تر نیه، که بوُتان هه‌بیُ وه‌لُامی بده‌نه‌وه یا وه‌لُامی نه‌ده‌نه‌وه.
خودا به‌وانه ده‌زانیُ که به په‌نامه‌کی، خوُیان ده‌دزنه‌وه‌و خوُیان ده‌ده‌نه په‌نای یه‌ک.
با ئه‌وانه‌ی که له فه‌رمان و ده‌ستوری ره‌سولی خودا ـ‌ص‌ـ سه‌رپیچی ده‌که‌ن، ترسیان هه‌بیُ، که به‌لُاییُکیان به سه‌ردا بیُ، یا عه‌زابیُکی سه‌ختیان دامان گیر بیُ.
کاکه ئه‌حمه‌د له باره‌ی ته‌فسیری ئایه‌ی ۶۱ سوره‌ی نور دا ده‌فه‌رمی: «با تفسیری که از آیه ۶۱ سوره مبارک نور دارم، جمع شدن ذکور و اناث با روابط خانوادگی و دوستی در آن آیه، و بر یک سفره نشستن آنان با رعایت موازین فقهی و اخلاقی «عفاف» جائز است. امّا این جواز، برای همان کسان مذکور در آیه است، نه غیر آنان. (نامه شماره ۹)
به رُاستی دوُسیُکی خوُشه‌ویست و رُاسالُ‌و رُاس بیُژ و رُاس‌کردار، که ده‌رو ناوی بوُ توُ وه‌ک یه‌ک دیُنیُ، وه به رُاسی‌و به دلُ، توُیُ خوُش ئه‌ویُ، وه دلُسوُزی توُو مالُ‌و مندالُی توُیه‌و ئاواته‌خوازی سه‌ربه‌رزی‌و سه‌رکه‌وتنی دنیاو قیامه‌تی هه‌موتانه‌و که‌ش‌و هه‌وای جوُراو جوُر له دوُسایه‌تیه‌که‌یدا کاریگه‌ر نیه، بوُچی له مالُی یهکتر نه‌توانن بخوُن‌و بخوُنه‌وه،هه‌رچه‌ن رُه‌سمه‌ن رُوخسه‌ت‌و ئیزنیان له یهکتر وه‌ر نه‌گرتبیُ؟
دانیشتنی تیُک‌رُای خاو خیُزانی دو رُه‌فیقی ئاوا به ره‌عایه‌تی چوار چیُوه‌ی زه‌وابتی «فقهی و اخلاقی» «حجاب» و «عفاف» له سه‌ر یه‌ک سفره به فه‌رموده‌ی قورئان، هیچ ئیشکالیُکی نیه.