بیانیّه شماره ۳

                                                         بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِیمِ                                   

    بیانیّه 3  

] ثُمَّ أَوۡرَثۡنَا ٱلۡکِتَٰبَ ٱلَّذِینَ ٱصۡطَفَیۡنَا مِنۡ عِبَادِنَاۖ فَمِنۡهُمۡ ظَالِمٞ لِّنَفۡسِهِۦ وَمِنۡهُم مُّقۡتَصِدٞ وَمِنۡهُمۡ سَابِقُۢ بِٱلۡخَیۡرَٰتِ بِإِذۡنِ ٱللَّهِۚ ذَٰلِکَ
            هُوَ ٱلۡفَضۡلُ ٱلۡکَبِیرُ[1][  

        «اگر خدا برای جامعه­ای طبق وعده، « سابق بالخیرات » بفرستد، روش ایجاد تحوّل پرورشی

وآموزشی را باید به تناسب اقتضای احوال جامعه از قرآن استنباط کند؛ و به  تناسب آن،    

           آیه­ ها را القاء نماید، مانند  این که قرآن  در همان زمان  برای تحوّل همان جامعه، 

          نازل می­شود، با تدریج لازم ». « یادداشت­های کاکه احمد مفتی زاده »

    طبق سنّت الهی که برای احیای دین خود، «سابق بالخیرات» ی را برای هدایت انسانها می­فرستد، این­بار در کردستان،                   
    بزرگ مردی قیام نمود که با اجرای حکم « فَٱسۡتَقِمۡ »[2] لحظه­ای دفاع از دین خدا وبندگانش را رها نکرد و خود مصداق  
     بارز تعریف انسان انقلابی در نظر دین بود :

متن کامل